سیاستمداران کنونی که اتفاقا جانشان را میدهند برای پست و مقام در حکومت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف که سلام خدا بر او باد جایگاه مهمی نخواهند داشت شاید بجز استثنا.هزار و صد و چندی سال خداوند مهربان وقفه انداخته است تا بیعت هیچ کس بر گردن امامش نباشد...تا هیچ خون حتی به حقی برگردنش نباشد چگونه سیاستمداری را منصب دهد که اگر چنین کند یعنی کلیت اون آدم و زندگیش را تایید کرده است...حتی مثل حکومت امام علی علیه السلام نیست که معذوراتی در میان

باشد ضربه آخر است فصل آخر است همه چیز باید پرفکت باشد ترسی نیست کم زوری ای نیست قدرت در حد کمال در اختیار منجی است.اکثریت بهشتیان گمنامانند.آری مسئول آن دوره کوچه و خیابان خودش هم ممکن است نشناسندش...از کسانی نیستند که پنجاه سال در معرض عموم بوده اند و هزاران بدی و اشتباهاتشان را همه دیده اند و یا کلی دین و...برگردنشان است.اون اینستاست که شاخ های در پیت توش جولان میدن در حکومت امام زمان خلوت نشینایی که در زمینهای وجودشان چاه کنده اند و به آب پاک و گوارا رسیده اند و در وجودشان درختهای تناور ساخته اند میدان میدهند تا مردم از دست آنها در رفاه باشند اگر علمی و تجربه ای هم نیازمند باشند امام با کشیدن دستی بر سرشان به آنها اعطا خواهد کرد.تقواست که بدون هیچ زحمت 

نمیبخشند و عهد خداست که حتی به فرزندان ابراهیم اگر ظالم باشد نمیرسد.