بنام خداوند بخشنده مهربان
قَالَ اللَّهُ هَٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ ۚ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (مائده119)
صدیق بابا گفت مومن ممکن است ناخواسته از دستش در برود و فلان گناه و بهمان گناه را بکند ولیکن دروغ اصلا و ابداً....چون دروغ شرک به خداست...دروغ باعث میشود که انسان دچار بلای بزرگ «خود فراموشی» شود...رابطه ات با خودت قطع شود..خداوند در قرآن کریم می فرماید:«آنها خدا را فراموش کردند و خداوند هم خودشان را از یاد خودشان برد» و واقعا که این چه تنهایی بزرگ و دهشتناکی است که انسان نتواند با خودش رابطه برقرار کند و مدام بیرون از خانه وجودش باشد و آنگاه چه بر سر روح لطیف انسان می آید.وقتی که تو خودت را فراموش کردی خودت را رها کردی،خودت را به همراه خودت نبردی مردم هم که نمی توانند با خود رهاشده ات که همراهت نیست رابطه برقرار کنند و ...
یکی از بدیهای دروغ اینست که پس از مدتی پرسونا و یا نقابت را با خودت یکی بگیری(که به قول ذکارل گوستاو یونگ این بدترین قسمت ماجراست) و این دیگر انرژی بسیار زیادی از تو میگیرد،خودت در جای دیگری و تو در جبهه دیگری تلاش میکنی بلکه در جهت مخالف داری تلاش میکنی و همینست که بدلیل هدر رفت زیاد انرژی مدام بیحالی پس با دلت یکی باش.
خودت باش به معنی این نیست که مدام عیبهای خودت را نمایان کنی و یا از بدیها و گناهان و عیبهایت بگویی که این خود گناه کبیره است بلکه منظور اینست که جلوی زبانت را بگیر و آنچه را که نیستی بر زبان میاور در کوتاه مدت هم اگر ضرر کنی عوضش در بلند مدت بسیار سود میکنی و از نجات یافتگان و با آرامشان خواهی بود.
از بدیهای دیگر دروغ اینست که مثل سیگار مدام دم دست است و همه جا میتوانی استفاده کنی و بعد از مدتی برایت عادی میشود و به مرور هم از خودت دور میشوی و هم آبرویت همه جا میرود.خودت فکر کن شخصی که دروغش رو شود چقدر ضایع میشود.
بدلیل دم دست بودن دروغ می تواند به راحتی ملکه نفسانی تو شود و آنگاه دیگر با افتادن نقطه محوری به پایین از خدایی بودن به جدایی میرسی.
+ نوشته شده در شنبه هفدهم آذر ۱۳۹۷ ساعت 9:30 توسط صدیق بابا
|